Skuwanie starych tynków Oława

Wyznaczamy go na podstawie pomiaru wilgotności w siatce punktów oraz opukania powierzchni, a nie na podstawie zasięgu widocznych wykwitów. Sole wędrują w murze razem z wilgocią i występują także w miejscach, gdzie jeszcze nie wykrystalizowały na powierzchni, więc skucie w granicach białych plam zawsze okazuje się niewystarczające. Przyjmujemy zapas rzędu kilkudziesięciu centymetrów poza widoczny zasięg, zarówno w górę, jak i na boki. Wyniki pomiarów pokazujemy inwestorowi przed ustaleniem ostatecznego zakresu.

W tutejszych warunkach zwykle znacznie dłużej niż w suchszych lokalizacjach — realnie od kilku tygodni do kilku miesięcy, zależnie od grubości muru, stopnia zawilgocenia i pory roku. Wysoka wilgotność powietrza w dolinie rzek dodatkowo spowalnia odparowanie, szczególnie jesienią i zimą. Dlatego zalecamy skuwanie na przełomie wiosny, tak aby mur miał przed sobą cały ciepły sezon. Przy pracach prowadzonych poza tym okresem konieczne bywa zastosowanie osuszaczy kondensacyjnych.

Nie innego rodzaju, ale zdecydowanie o mniejszej pojemności niż wynikałoby z objętości, ponieważ tynk nasiąknięty wilgocią waży wyraźnie więcej od suchego i kontener osiąga dopuszczalną masę, zanim zostanie napełniony. Nieuwzględnienie tego kończy się odmową odbioru przez przewoźnika albo dodatkową opłatą. Szacujemy masę gruzu przed rozpoczęciem prac, biorąc pod uwagę stopień zawilgocenia stwierdzony przy odkrywkach. Przy większych zakresach zamawiamy kilka mniejszych kontenerów zamiast jednego dużego.

Przy zasoleniu praktycznie zawsze tak, bo pozostawienie warstwy podkładowej oznacza pozostawienie soli, które będą migrować do nowego tynku. Dodatkowo wydrapujemy spoiny na głębokość około dwóch centymetrów, żeby usunąć zasoloną zaprawę i poprawić przyczepność nowej warstwy. W przypadku zwykłych odparzeń bez zasolenia można ograniczyć się do usunięcia luźnych fragmentów. Decyzję podejmujemy po pomiarze wilgotności i pokazaniu wyników inwestorowi.