Gładzie bezpyłowe Sobótka

W tutejszych warunkach warto doliczyć kilka dni do standardowego terminu dwóch do czterech dni obowiązującego w dolinie. Powodem jest wyższa wilgotność względna powietrza u podnóża Ślęży, która zmniejsza tempo odparowania z powierzchni i z głębi warstwy. Gładź musi być sucha w całym przekroju, nie tylko na wierzchu, bo wilgoć zamknięta pod farbą wychodzi później przebarwieniami. Jesienią, przy częstych mgłach, zalecamy sprawdzenie wilgotności przed malowaniem, a nie liczenie dni.

Nie, i to jest najczęstsze nieporozumienie przy takich budynkach. Mur z lokalnego kamienia ma bardzo nieregularną powierzchnię z odchyłkami sięgającymi kilku centymetrów, podczas gdy gładź ma od jednego do trzech milimetrów i służy wyłącznie do wykończenia, a nie do prostowania geometrii. Konieczna jest wcześniejsza obrzutka i warstwa wyrównująca z tynku, a dopiero na tym gładź ma sens. Mierzymy odchyłki łatą przy oględzinach i podajemy realny zakres prac.

Jeśli budynek zimą stoi nieogrzewany i wychładza się poniżej zera, odradzamy wykończenia gipsowe. Przy cyklicznym zamarzaniu i przy wysokiej wilgotności powietrza charakterystycznej dla tego rejonu gładź gipsowa z czasem traci spójność, zaczyna pylić i odspajać się od podłoża. W takich obiektach lepiej sprawdzają się tynki cementowo-wapienne zatarte na gładko oraz farby o wysokiej paroprzepuszczalności. Doradzamy konkretne rozwiązanie po ustaleniu, jak budynek jest użytkowany zimą.

Na jakość wykonanej i wyschniętej gładzi nie, natomiast bardzo mocno wpływa na przebieg prac i na terminy. Przy dużej wilgotności powietrza masa dłużej pozostaje plastyczna, co wymaga cierpliwości przy szlifowaniu — zbyt wczesne przystąpienie do szlifu daje zaklejony papier i rozmazaną powierzchnię. Wydłużamy więc przerwy technologiczne i sprawdzamy stan powierzchni, zamiast trzymać się sztywnego harmonogramu. Efekt końcowy jest taki sam, tylko dochodzi się do niego wolniej.