Malowanie elewacji Sobótka

Decyduje mikroklimat: wysoka wilgotność względna powietrza, częste mgły, większe opady i długo utrzymująca się poranna rosa sprawiają, że fasada praktycznie nie ma czasu na wyschnięcie między kolejnymi zwilżeniami. Dla glonów i mchów są to warunki idealne, zwłaszcza na ścianach północnych, pod okapem i w miejscach zacienionych przez roślinność. Sam wybór farby nie rozwiąże problemu — kluczowe jest usunięcie zarodników z porów tynku preparatem biobójczym przed malowaniem oraz ograniczenie zacienienia.

Zależy od produktu, ale zwykle mówimy o kilkunastu do dwudziestu czterech godzin, a w przypadku silnego porostu proces trzeba powtórzyć. To etap, którego absolutnie nie wolno skracać, bo preparat musi wniknąć w pory tynku i zniszczyć zarodniki, a nie tylko usunąć widoczny nalot z powierzchni. Malowanie po pobieżnym umyciu bez pełnego czasu oddziaływania oznacza, że nalot wróci w ciągu jednego sezonu. W tutejszych warunkach traktujemy ten etap jako najważniejszy w całej robocie.

Ma bardzo duże i jest to najtańsza rzecz, jaką można zrobić dla trwałości elewacji w tym rejonie. Roślinność dotykająca ściany utrzymuje przy niej stałą wilgoć, blokuje przepływ powietrza i daje cień, przez co fasada nie wysycha po opadach. Zalecamy odsunięcie krzewów i tuj na co najmniej pół metra od muru oraz podcięcie gałęzi drzew nadwieszonych nad ścianą. Bez tego nawet najlepsza farba z dodatkami przeciwporostowymi nie utrzyma czystej powierzchni dłużej niż kilka sezonów.

Dla typowego domu jednorodzinnego zakładamy zwykle od dwóch do trzech tygodni, czyli wyraźnie dłużej niż w dolinie, i wynika to głównie z pogody, a nie z zakresu prac. Rosa schodzi z fasady późno, opady są częstsze, a po każdym deszczu ściana musi wyschnąć przed dalszym malowaniem. Do tego dochodzi pełny czas oddziaływania preparatu biobójczego, którego nie skracamy. W harmonogramie zawsze zakładamy kilka dni rezerwy na przestoje pogodowe.