Malowanie wnętrz Środa Śląska

Farba olejna ma charakterystyczny lekki połysk nawet po latach, jest twarda i całkowicie niechłonna — kropla wody położona na niej nie wsiąka, tylko spływa. Przy zarysowaniu odchodzi płatkami, a nie pyli jak emulsja. Najczęściej występuje jako lamperia do wysokości mniej więcej półtora metra w korytarzach, kuchniach i klatkach schodowych. Malowanie farbą wodorozcieńczalną bezpośrednio na niej nie ma sensu — konieczne jest przeszlifowanie i grunt do podłoży niechłonnych.

Zawsze osobno i zawsze pędzlem, przed przystąpieniem do malowania powierzchni płaskich. Profil ma zagłębienia i krawędzie, w które wałek nie wchodzi, a nadmiar farby zbierający się w narożnikach z czasem zaokrągla detal i pozbawia go czytelności. Przy fasetach szczególną uwagę poświęcamy temu, żeby nie zalać krawędzi między sufitem a profilem. W średzkich kamienicach to często jedyne zachowane elementy oryginalnego wystroju wnętrza, więc traktujemy je odpowiednio.

Nie zawsze, ale trzeba sprawdzić, czy się trzyma. Wykonujemy próbę wodą i taśmą w kilku miejscach każdego pomieszczenia — jeśli powłoka mięknie, rozmazuje się albo schodzi z taśmą, jest to farba klejowa lub wapienna i musi zostać zmyta do podłoża. Emulsja w dobrym stanie stanowi natomiast prawidłowe podłoże i wystarczy ją przetrzeć oraz zagruntować. W średzkich kamienicach wynik bywa różny w poszczególnych pomieszczeniach, więc próbę robimy wszędzie.

Standardem są dwie pełne warstwy i tyle wliczamy w cenę, natomiast w starych kamienicach częściej niż gdzie indziej potrzebna okazuje się trzecia. Powodem są przebarwienia po zaciekach, resztki starych farb o różnej chłonności oraz ciemniejsze plamy po naprawach, które przebijają przez dwie warstwy. Staranne gruntowanie znacząco to ogranicza, ale nie zawsze eliminuje. Jeśli po dwóch warstwach efekt nie jest jednolity, kładziemy trzecią — malujemy do pełnego krycia, a nie do wyczerpania normy.